fbpx
Aptaliko. GR

Aptaliko. GR

URL Ιστότοπου: http://www.aptaliko.gr
Σάββατο, 08 Ιουνίου 2019 10:24

Θωμάς Αστερίου

Ο Θωμάς Αστερίου του Κωνσταντίνου και της Σοφίας γεννήθηκε στις 18/05/1970 και έζησε ως τα 16 του χρόνια στο Μόναχο της Γερμανίας. Η καταγωγή του είναι από τα ιστορικά χωριά του Ολύμπου το Πύθιο και τον Κοκκινοπηλό του Νομού Λάρισας. Είναι απόγονος του Ήρωα Ιατρού της επανάστασης του Ολύμπου του 1878 Αθανασίου Αστερίου βλάχου εκ Λιβαδίου Ελασσόνας. Παίζει μπουζούκι, τζουρά, μπαγλαμαδάκι και τραγουδάει ρεμπέτικα και παλιά λαϊκά άσματα. Έχει συμμετάσχει σε πολλές τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές, σε μουσικά φεστιβάλ και συναυλίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει γράψει άρθρα και καλλιτεχνικά αφιερώματα σε μουσικά περιοδικά και εφημερίδες πανελλήνιας εμβέλειας ως ερευνητής της ελληνικής μουσικής. Είναι στιχουργός και μουσικοσυνθέτης με συμμετοχή σε 12 δίσκους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό με συνεργασία με πολλούς καλλιτέχνες της παλαιάς αλλά και της νέας γενιάς. Είναι ιδρυτής και μέλος του μουσικού σχήματος «Φλοίσβος». Υπήρξε πρόεδρος και μέλος διοικητικού συμβουλίου και εθελοντής πολλών πολιτιστικών, μουσικών και φιλανθρωπικών συλλόγων. Έδρα του είναι η πόλη της Λάρισας.

ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ ’30 και στον Πειραιά μεσουρανεί η «Τετράς η ξακουστή του Πειραιώς». Οι μάγκες της εποχής ακούνε το σχήμα που ανέδειξε το Πειραιώτικο Ρεμπέτικο και οι τεκέδες μοιάζουν με χώρους λατρείας του μπουζουκιού. Μέλη του σχήματος είναι οι Μάρκος Βαμβακάρης, Ανέστης Δελιάς, Γιώργος Μπάτης και Στράτος Παγιουμτζής. Το προπολεμικό έργο των τριών πρώτων προσώπων αποτελεί και το αντικείμενο μελέτης της παρούσας έκδοσης.

Ο αναγνώστης θα γνωρίσει, αρχικά, τον τρόπο ζωής της εποχής και θα μυηθεί στο ρεμπέτικο ιδίωμα. Έπειτα, ακολουθούν ξεχωριστά κεφάλαια για τον κάθε συνθέτη, στα οποία εμπεριέχονται βιογραφικά στοιχεία, κατάλογοι των συνθέσεών τους, καταγραφή και ανάλυση επιλεγμένων τραγουδιών και τα χαρακτηριστικά του έργου τους.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στη λεπτομερή καταγραφή της μελωδίας του μπουζουκιού (ή του μπαγλαμά στην περίπτωση του Μπάτη) και στη σε βάθος μουσικολογική και στιχουργική ανάλυση των τραγουδιών, με ειδική αναφορά στον τρόπο παιξίματος, τα ντουζένια και την ερμηνευτική-εκτελεστική τεχνική. Τέλος, παρατίθεται η συγκριτική μελέτη των τριών και τα συμπεράσματα της έρευνας.

 

Ο Ευάγγελος Πετρινιώτης γεννήθηκε το 1991 στην Καρδίτσα. Οι πρώτες του μουσικές σπουδές πραγματοποιήθηκαν στο Δημοτικό Ωδείο Καρδίτσας και έπειτα στο Ωδείο Αρίων (Καρδίτσα), απ’ όπου αποφοίτησε με πτυχίο Αρμονίας και Αντίστιξης αντίστοιχα. Στη συνέχεια φοίτησε στο Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, όπου περάτωσε τις σπουδές του με προπτυχιακό και μεταπτυχιακό τίτλο ειδίκευσης στην ερμηνεία και εκτέλεση του τρίχορδου μπουζουκιού. Το 2016 κυκλοφόρησε η πρώτη του δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Χρώματα». Από το 2017 εργάζεται ως καθηγητής τρίχορδου μπουζουκιού σε μουσικά σχολεία και εμφανίζεται σε φεστιβάλ και μουσικές σκηνές.

 

ISBN 978-960-627-079-6
ΕΚΔΟΣΕΙΣ i-write
ΓΛΩΣΣΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ 
ΣΕΛΙΔΕΣ 292 
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ 16X23

Τετάρτη, 22 Μαΐου 2019 08:42

Ευάγγελος Πετρινιώτης

Γεννήθηκε στις 29.3.1991 στη Καρδίτσα. Οι πρώτες του μουσικές σπουδές πραγματοποιήθηκαν στο Δημοτικό Ωδείο Καρδίτσας και έπειτα στο Ωδείο Αρίων (Καρδίτσα), απ’ όπου αποφοίτησε με πτυχίο Αρμονίας και Αντίστιξης αντίστοιχα. Στη συνέχεια, φοίτησε στο Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας όπου περάτωσε τις σπουδές του με προπτυχιακό και μεταπτυχιακό τίτλο ειδίκευσης στην ερμηνεία και εκτέλεση του τρίχορδου μπουζουκιού. Το 2016 κυκλοφόρησε η πρώτη του προσωπική δισκογραφική δουλεία με τίτλο «Χρώματα». Τέλος, από το 2017, εργάζεται ως καθηγητής τρίχορδου μπουζουκιού σε μουσικά σχολεία και εμφανίζεται σε φεστιβάλ και μουσικες σκηνές.

Τετάρτη, 27 Μαρτίου 2019 14:35

Ελένη Χαρταλάμη

Γεννήθηκε στη Λάρισα το 1993. Ολοκλήρωσε τις σπουδές της στο τομέα της Μουσικολογίας του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, με ειδίκευση στην Εθνομουσικολογία και την Μουσική Εκπαίδευση. Το 2010 αποφοίτησε από το Μουσικό Σχολείο Λάρισας. Κατέχει πτυχίο Αρμονία και πρακτικό διδασκαλίας από το Σύγχρονο Ωδείο Λάρισας με επιβλέπων καθηγητή τον Γ. Γράμψα. Επίσης ολοκλήρωσε τις σπουδές της στην Μορφολογία, την οργανογνωσία, την Ιστορία της Ευρωπαϊκής Μουσικής με ένα ιδιαίτερο βάρος στην περίοδο Ars Nova – Ars Antiqua. Από πολύ νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με την παραδοσιακή μουσική και το σαντούρι. Οι πρώτοι δάσκαλοι της ήταν οι Γ.Δεληγιάννης , Χ. Σίνος και Α.Κατσιγιάννης. Επίσης, συμμετείχε σε αρκετές παραδοσιακές χορωδίες και ορχήστρες του Δημοτικού και Σύγχρονου Ωδείου Λάρισας και του Μουσικού Σχολείου Λάρισας όπου συμμετείχε και σε Πανθεσσαλίκους – Πανελλήνιους μαθητικούς μουσικούς αγώνες. Εκτός από το σαντούρι, παίζει πιάνο και πρόσφατα έχει ξεκινήσει μαθήματα στο Νέυ με δάσκαλο τον Ν. Παραουλάκη. Παρακολουθεί μαθήματα φωνητικής στο πλευρό του Α. Χαχάμη. Από το 2008 έως το 2012 συμμετείχε σε μεγάλα σεμινάρια φωνητικής μουσικής σε διάφορες χώρες της Ευρώπης, όπως στην Αυστρία, Ουγγαρία, Ιταλία, Τουρκία, Βουλγαρία και Ρουμανία. Συγκεκριμένα το 2009, παρευρέθηκε στην Αυστρία όπου συμμετείχε σε σεμινάριο φωνητικής μουσικής στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Στεφάνου υπό την διεύθυνση του μαέστρου Gerald Wirth. Ακολούθησε συναυλία με την συνεργασία της παιδικής χορωδίας αρρένων του Αγίου Στεφάνου. Τα τελευταία 8 χρόνια ζει και εργάζεται στην Αθήνα αλλά και σε αρκετές επαρχιακές πόλεις στο πλευρό καταξιωμένων μουσικών της λαϊκής, παραδοσιακής και ρεμπέτικης μουσικής.

Το ευρωπαϊκό διαδικτυακό περιοδικό EU-Startups προτείνει το Aptaliko.GR στις 10 startup που αξίζει να δείτε για το 2019. Ευχαριστούμε πολύ την σύνταξη του περιοδικού, η δημοσίευση αυτή μας δίνει δυνάμεις να συνεχίσουμε το έργο. Δείτε την δημοσίευση στην ιστοσελίδα του www.eu-startups.com 

Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2019 18:17

Φάνης & Ντίνος Οικονόμου

Η επαφή τους με την μουσική ξεκίνησε από την παιδική τους ηλικία αρχικά με κλασικές σπουδές πάνω στο βιολί στο Δημοτικό Ωδείο της Καρδίτσας. Από πολύ νωρίς άλλωστε έγινε και η πρώτη γνωριμία με το ρεμπέτικο τραγούδι, λόγω της ρεμπέτικης συλλογής σε δίσκους του πατέρα τους Δημήτρη αλλά και των μουσικών οργάνων (μπουζούκι, κιθάρα) που ο ίδιος διέθετε σαν ερασιτέχνης μουσικός. Έτσι διαμορφώθηκε το σχήμα με τον Φάνη στο μπουζούκι και τον Ντίνο στην κιθάρα ενώ αμφότεροι καλλιέργησαν το τραγούδι. Με την στελέχωση και άλλων φίλων μουσικών ξεκίνησαν από το 1999 ζωντανές εμφανίσεις αρχικά σε μουσικά μεζεδοπωλεία και αργότερα στα πιο δημοφιλή ρεμπετάδικα της περιοχής.

Από τον Οκτώβρη του 2007 έχουν δημιουργήσει τον δικό τους χώρο, το μουσικό καφενείο ‘ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ’ στην πόλη της Καρδίτσας και έκτοτε υπηρετούν με συνέπεια, σεβασμό και πίστη στην αυθεντικότητα των πρώτων εκτελέσεων το ρεμπέτικο τραγούδι δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο ένα μουσικό στέκι για τους λάτρεις του είδους αλλά και έναν πυρήνα ευρύτερης διάδοσης, συνέχισης της παράδοσης και γνωριμίας της νέας γενιάς με το ρεμπέτικο τραγούδι.

Έχουν συνεργαστεί με πολλούς σημαντικούς καλλιτέχνες όπως με τους: Μπάμπη Γκολέ, Αγάθωνα Ιακωβίδη, Δημήτρη Μυστακίδη, Νίκο Τατασόπουλο, Φωτεινή Βελεσιώτου, Γιάννη Παπαβασιλείου και πολλούς άλλους ενώ πραγματοποίησαν σειρά μουσικών αφιερωμάτων και εμφανίσεων (ζωντανών αλλά και ραδιοτηλεοπτικών) τόσο στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλίας όσο και στις μεγαλύτερες πόλεις της Ελλάδας, όπως Αθήνα και Θεσσαλονίκη αλλά και στο εξωτερικό ενώ πολλές φορές έγιναν αναφορές σχετικά με το καλλιτεχνικό τους έργο τόσο στον γραπτό όσο και στον ηλεκτρονικό τύπο. Το 2005 συμμετείχαν σε ντοκιμαντέρ-αφιέρωμα στον Μάρκο Βαμβακάρη που πραγματοποίησε η κρατική τηλεόραση της Ιαπωνίας ενώ το 2017 στο ντοκιμαντέρ με τίτλο ‘Ουσάκ και Πειραιώτικος’ που αναμένετε να προβληθεί σύντομα.

Αγαπημένοι συνθέτες του ρεμπέτικου τραγουδιού: Mάρκος Βαμβακάρης, Βασίλης Τσιτσάνης, Απόστολος Χατζηχρήστος, Γιώργος Μητσάκης, Κ.Σκαρβέλης, Π.Τούντας, Σ.Τζουανάκος και ακόμα.

Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2019 16:13

Σειρήνες του Λυκαβηττού

Η Αθηνά και η Χαρούλα. Δυο αυτόφωτες κουκκίδες στο σκοτάδι. Αιωρούνται στο κενό, σα μικρές σταγόνες νερού που ξέχασαν το δρόμο προς το χώμα. Έτσι πετούν ανάμεσα στον ουρανό και στη γη, το σήμερα και το χτες, μιλώντας μια μουσική γλώσσα που μας έρχεται από πολύ παλιά. Το αόρατο νήμα που τις συνδέει και η κινητήριος δύναμη, είναι η ανάγκη να βρεθούν και να παίξουν τραγούδια και σκοπούς που έχουν ξεδιαλέξει καθ’ όλη την μουσική τους πορεία. Με τα όργανα, τις φωνές τους και έντονα διασκευαστική διάθεση πειραματίζονται μεταξύ τους σε ένα μουσικό ταξίδι με άγνωστο προορισμό.


Χαρούλα Τσαλπαρά: ακορντεόν, τραγούδι  ~:~  Αθήνα Λαμπίρη: κιθάρα, τραγούδι

fb.me/lycabettussirines

Η Ντίνα Ισαακίδη δημοσιεύει μέσα από το προφίλ της στο κοινωνικό δίκτυο του Facebook την αληθινή ιστορία του παππού της Γιώργου Κάβουρα ενός από τους σπουδαιότερους τραγουδιστές της λαϊκής μουσικής δισκογραφίας των 78 στροφών. Η ιστορία αυτή είναι η ανθρωπινή πλευρά του καλλιτέχνη, μέσα από τα μάτια των απογόνων ίδιας του της οικογενείας, μια αληθινή ιστορία παράφορης αγάπης και ερωτά που στοίχισε την ζωή του Γιώργου Κάβουρα!

Ευχαριστούμε την Ντίνα για την πληροφορία και το υπέροχο κείμενο που μεσώ αυτού καταλαβαίνει ο καθένας μας πως και γιατί αυτός ο άνθρωπός τραγουδούσε έτσι για την αγάπη!

"'Γεννήθηκα 14 χρόνια και 6 μέρες μετά τον θάνατο του παππού Γιώργου Κάβουρα. Επειδή διαβάζω διάφορες ανακρίβειες για την ζωή του και για τους υπόλοιπους συγγενείς (θείους, θείες κλπ) και μετά από ώριμη σκέψη και έρευνα αποφάσισα να πω αλήθειες και μυστικά καλά κρυμμένα για πολλές δεκαετίες, όπως μου τα διηγήθηκε η γιαγιά μου και αδελφή του Μαριάνθη, η μητέρα μου Άννα (βιολογικό παιδί του Γιώργου και της Ειρήνης) και η Γαρυφαλλιά η μητέρα του.''  

Ντίνα Ισαακίδη 27/02/2019

Ο βίος και η πολιτεία του Γιώργου Κάβουρα.

Ο Σταμάτης Κάβουρας (1885-1/8/1956), 21 ετών από το Λιβίσι (όταν απεβίωσε η μητέρα μου ήταν έγκυος σε μένα) και η Γαρυφαλλιά Μπεηγιώργη (1890-26/4/1965), 16 ετών από το Καλαμάκιον της Μικράς Ασίας, παντρεύονται το 1907 στο Καστελόριζο, (όπου βρέθηκαν κυνηγημένοι οι ίδιοι και οι οικογένειες τους από τους Τούρκους) παρά την θέληση της οικογένειας Μπεηγιώργη αλλά η Γαρυφαλλιά ήταν ήδη έγκυος στον Γιώργο. Στο Καστελόριζο γεννιούνται και τα τρία παιδιά τους, το 1907 ο Γιώργος, το 1913 η Μαριάνθη ή Μαρία (έχει δηλωθεί γεννηθείσα και βαπτισθείσα το 1917, (συνήθεια εκείνης της εποχής τα κορίτσια δεν ήταν υποχρεωτικό να δηλωθούν) επειδή η οικογένεια έπρεπε να μεταναστεύσει στην Ελλάδα και στον Πειραιά, (τότε το Καστελόριζο ήταν υπό Γαλλική κατοχή και παρεχώρησε το νησί στην Ιταλία έναντι αμοιβής 1/3/1921) και το 1914 ο Βασίλης (το 1911 γεννήθηκε ένα ακόμη κορίτσι το οποίο απεβίωσε βρέφος). Το 1914 ο Σταμάτης μεταναστεύει στην Γαλλία ως υποδηματοποιός σε εργοστάσιο κατασκευής αρβυλών για τον Στρατό και στέλνει χρήματα στο νησί για την επιβίωση της οικογένειας του. Το 1918 επιστρέφει στην Ελλάδα, στον Πειραιά, όπου έρχονται από το Καστελόριζο η Γαρυφαλλιά με τα τρία παιδιά τους και έτσι ξανασμίγει η οικογένεια μετά από 4 χρόνια απουσίας του Σταμάτη. Κατοικούν για λίγο στο Χατζηκυριάκειο και το 1920 μετακομίζουν στον Προσφυγικό Συνοικισμό στην Ελευσίνα. Εκεί βαπτίζεται κι ο Γιώργος (11 ετών) με νονά την Στρατία Δράμαλη, φίλη και γειτόνισσα της οικογένειας. Το 1922 ξαναμετακομίζουν, αυτή τη φορά στην Δραπετσώνα και το 1923 χορηγείται στον Σταμάτη από το κράτος, οικόπεδο στο Κερατσίνι όπου χτίζει σπίτι στα πρότυπα των Λιβισιανών σπιτιών και στεγάζεται η οικογένεια. Το εν λόγω οικόπεδο του παραχωρείται το 1933 και το προικοδοτεί στην Μαριάνθη και στον σύζυγο της Χρήστο Χριστοδούλου (ναυτικό στο επάγγελμα) που εν τω μεταξύ έχουν παντρευτεί το 1929. Ο Σταμάτης ασχολείται ως τσαγκάρης-υποδηματοποιός με βοηθό τον γιο του Βασίλη (ο οποίος γίνεται και υποδηματοποιός ακολουθώντας την παράδοση της οικογένειας Κάβουρα) και συγχρόνως ως οργανοποιός παραδοσιακών οργάνων με βοηθό τον γιο του Γιώργο. Ταυτόχρονα παίζει βιολί σε διάφορες εκδηλώσεις (γάμους, βαπτίσεις κλπ) όπου κατά καιρούς τον ακολουθεί σ' αυτήν την δραστηριότητα ο Γιώργος παίζοντας κι αυτός βιολί, σαντούρι και κιθάρα, βοηθώντας όλοι μαζί για την επιβίωση της οικογένειας. Ο Σταμάτης όμως είναι μέθυσος και κακομεταχειρίζεται την Γαρυφαλλιά, η οποία είναι αντίθετη με τον δρόμο που ακολουθεί ο γιος της Γιώργος φοβούμενη την επιρροή του πατέρα του και δημιουργεί καυγάδες, αρνούμενη να γίνει ο γιος της οργανοπαίχτης. Εκείνος όμως δείχνει μεγάλη αγάπη για το βιολί κι έτσι μετά από ένα μεγάλο καυγά με την μητέρα του, ακολουθεί την κομπανία του πατέρα του στην Σάμο μόλις 15-16 ετών. Η Γαρυφαλλιά ταξιδεύει μέχρι την Σάμο για να φέρει πίσω τον αγαπημένο γιο της Γιώργο.  

Γυρνώντας με την κομπανία του πατέρα του ο Γιώργος σε ταβέρνες και πανηγύρια ως μουσικός, είναι πολύ αγαπητός από τον κόσμο ως δεξιοτέχνης βιολιστής κι έχει αρχίσει δειλά-δειλά να τραγουδάει. Όμορφος άντρας και σικάτος, έχει πολλές κατακτήσεις στις γυναίκες αλλά στις αρχές του 1930 γνωρίζει την Ειρήνη Κωνσταντάρα από την Δραπετσώνα και ερωτεύονται κεραυνοβόλα. Οι γονείς της Ειρήνης, ο πατέρας της Ανέστης βιολιστής κι η μητέρα της Μαρία μοδίστρα, έχουν χωρίσει μετά από διενέξεις και καυγάδες λόγω ζήλειας και του επαγγέλματος του πατέρα της. Η μητέρα της Ειρήνης δεν θέλει για γαμπρό της τον Γιώργο λόγω του επαγγέλματος του που είναι ίδιο με αυτό του πρώην συζύγου της. Τοτε ο Γιώργος κλέβει την Ειρήνη με την βοήθεια των φίλων του Γιάννη Χατζή και Κώστα Τσιρίκα και καταφεύγουν στην Ελευσίνα στην νονά του. Ο Γιώργος είναι 23 ετών αλλά η Ειρήνη 16 ετών (ανήλικη) και χωρις την συγκατάθεση των γονιών της δεν .μπορεί να γίνει ο γάμος τους, έτσι λοιπόν ενώ είναι γεννημένη το 1914, δηλώνεται ψευδώς γεννηθείσα το 1910 και παντρεύονται εν τέλει με κουμπάρο τον Γιάννη Χατζή τον Δεκέμβριο του 1930. Η συζυγική ζωή τους πολυτάραχη, με ζήλιες, καυγάδες και συγκρούσεις, χωρίζουν και ξανασμίγουν πολλές φορές αλλά αποκτούν 4 παιδιά. Ο πρώτος γιος ο Σταμάτης γεννιέται το 1931, ακολουθεί ένα κορίτσι η Γαρυφαλλιά το 1932. Το 1934 η Ειρήνη μένει έγκυος ξανά, όμως το ζευγάρι δεν τα πάει καλά και μετά από καυγά για μπλέξιμο του Γιώργου με εξωσυζυγική σχέση εκείνος εγκαταλείπει την γυναίκα του έγκυο και τα δυο παιδιά του κι εξαφανίζεται. Τον Δεκέμβριο του 1934 γεννιέται ένα ακόμη κορίτσι το οποίο αφήνει η Ειρήνη βρέφος μαζί με τα άλλα δυο παιδιά στην πεθερά της Γαρυφαλλιά και στην κουνιάδα της Μαριάνθη, για να πάει να βρει τον Γιώργο που ζει στα Καλύβια (σημερινός Ασπρόπυργος) και να τα ξαναφτιάξουν. Έτσι το ζευγάρι σμίγει πάλι το 1935 κι Ειρήνη μένει έγκυος ξανά για 4η φορά. Οι τρεις οικογένειες μένουν όλοι μαζί (Σταματης-Γαρυφαλλιά, Μαριάνθη- Χρήστος και Γιώργος- Ειρήνη με τα τρία έως τότε παιδιά τους) στο Κερατσίνι. Το κοριτσάκι, το δεύτερο, έχει γίνει πλέον ενάμιση έτους, η Μαριάνθη και ο άντρας της παραμένουν άτεκνοι, έτσι το κορίτσι στις 24 Απριλίου 1936 δηλώνεται ως νεογέννητο τέκνο της Μαριάνθης και του Χρήστου Χριστοδούλου. Μετά από δυο μήνες τον Ιούνιο του 1936 γεννιέται το 4ο παιδί του Γιώργου και της Ειρήνης, ένα αγόρι ο Ανέστης.

Το 1937 στον Άγιο Γεώργιο Κερατσινίου γίνονται 2 βαπτίσεις, η Μαριάνθη γίνεται νονά του Ανέστη, το κορίτσι βαπτίζεται Άννα με νονό τον αδελφό του Χρήστου Χριστοδούλου, Γιώργο. Ακολουθεί μεγάλο γλέντι στην αυλή του σπιτιού μ' όλη την οικογένεια, συγγενείς, φίλους και γείτονες που έχουν έρθει να ακούσουν την κομπανία του Γιώργου Κάβουρα, τον Κώστα Νούρο, τον Στελλάκη Περπινιάδη, τον Στράτο Παγιουμτζή, τον Κώστα Ρούκουνα, τον Κώστα Σκαρβέλλη (μ' όλη την οικογένεια του), τον Γιάννη Χατζή κι άλλους πολλούς. Ο Γιώργος εν το μεταξύ με την προτροπή του κουμπάρου του Γιάννη Χατζή και την επιμονή του Βαγγέλη Παπάζογλου και του Στελλάκη Περπινιάδη ασχολείται πλέον πιο συστηματικά με το τραγούδι κι ετσι το 1934 εμφανίζεται στο πάλκο ως τραγουδιστής για πρώτη επισήμως φορά με το τραγούδι "ο Μανώλης ο χασικλής" του Γιάννη Δραγάτση (Ογδοντάκη) που είχε πρωτοτραγουδήσει ο Κώστας Νούρος φίλος και συνεργάτης του. Το 1935 έρχεται κι η 1η ηχογράφηση δίσκου με τα τραγούδια "Μάνα μη με καταριέσαι " του Κ.Σκαρβέλλη και "ο Σερέτης" του Ιακώβου Μοντανάρη. Μέχρι το 1940 ηχογραφεί 68 ή 70 τραγούδια, 6 δικές του συνθέσεις ή με συνεργασίες(στίχοι ή μουσική) και 50 συνθέσεις του Κώστα Σκαρβέλλη. Το 1938 ο Γιώργος με την γυναίκα του και τα τρία παιδιά μετακομίζουν στο Χαϊδάρι, οικονομική άνοδος, επιτυχημένη δισκογραφία και δημοφιλείς εμφανίσεις στα γνωστά μαγαζιά της εποχής και κυρίως στου Κερατζάκη στο Κερατσίνι με τον Κώστα Νούρο και τον Στελλάκη Περπινιάδη. Κατά την Γερμανική κατοχή 1941-1942 συνεργάζεται με την Βαγγελία Μαργαρώνη στα μαγαζιά του Βακαλόπουλου και του Τζουμάκη. Η μοναδική φωνή του, η ομορφιά του και η φήμη του, έλκει σαν μαγνήτης τις γυναίκες, γεγονός που έφερνε μεγάλες συγκρούσεις και καυγάδες με την γυναίκα του. Για να τον εκδικηθεί λοιπόν η Ειρήνη, το 1941 συνάπτει ερωτική σχέση μ' έναν Ιταλό ονόματι Μπρούνο τον οποίο όμως τελικά ερωτεύεται. Μαθαίνει ο Γιώργος την απιστία της γυναίκας του και καταρρέει από την ντροπή και την ζήλεια. Στο σπίτι στο Χαϊδάρι ζει η Ειρήνη με τα 3 παιδιά όπου μένει περιστασιακά κι ο Ιταλός, εκείνη από πείσμα δεν επιτρέπει στον Γιώργο να δει τα παιδιά του και τον τρώει το μαράζι. Ο καλοντυμένος και σικάτος Γιώργος γυρνά πλέον ατημέλητος και έρχεται συχνά σε συμπλοκές με τον Ιταλό ο οποίος έχει σχέσεις με τον υπόκοσμο με συνέπεια να κυνηγούν να τον σκοτώσουν οι Ιταλοί μαφιόζοι (φίλοι του Μπρούνο) εκείνος φοβάται και κρύβεται. Για μια ακόμη φορά προσπαθεί να δει τα παιδιά του και επισκέπτεται το σπίτι στο Χαϊδάρι αλλά η Ειρηνη τον διώχνει ξανά, τότε για να του φύγει λίγο ο καημός αποφασίζει να πάει να δει το άλλο του παιδί, την Άννα και με τα πόδια πηγαίνει από το Χαϊδάρι στην Καισαριανή, όπου έχει μετακομίσει η Μαριάνθη με τους γονείς τους και το παιδί γιατί το σπίτι στο Κερατσίνι είχε βομβαρδιστεί από τους Γερμανούς, χωρίς τον Χρήστο ο οποίος ήταν αγνοούμενος πολέμου στη Μέση Ανατολή, η Άννα του έχει μεγάλη αγάπη και αδυναμία χωρίς να γνωρίζει ποιος πραγματικά είναι (μυστικό που έμαθε η μαμά μου όταν ήταν 30 ετών από την γιαγιά της Γαρυφαλλιά). Τον Γιώργο τον τρώει το μαράζι και η ντροπή γιατί τα γεγονότα είχαν γίνει γνωστά στην πιάτσα. Το 1942 η οικογένεια Κάβουρα- Χριστοδούλου επιστρέφει στο Κερατσίνι όπου κατοικεί κι ο Γιώργος μαζί τους.

Στα μέσα του Φλεβάρη του 1943 παρακολουθεί το σπίτι στο Χαϊδάρι για να μπορέσει να δει έστω για λίγο τα παιδιά του, όταν όμως βλέπει να μπαίνουν στο σπίτι η Ειρήνη με τον Ιταλό, με το μυαλό θολωμένο από θυμό ορμάει, μπαίνει κι εκείνος μέσα στο σπίτι και γίνεται συμπλοκή. Τραβάει μαχαίρι και τραυματίζει την Ειρήνη στο χέρι κι ενώ παλεύει με τον Ιταλό, η Ειρήνη τον χτυπά με μια μποτίλια στο κεφάλι και τον ακινητοποιεί. Αναίσθητο τον μεταφέρουν οι δυο εραστές και τον πετούν σε παραπλήσιο οικόπεδο. Το χτύπημα στο κεφάλι όμως είναι μοιραίο για τον Γιώργο. Όταν κάποια στιγμή συνέρχεται πάει να βρει τον Περπινιάδη στο μαγαζί του στο Χαϊδάρι κοντά από το σπίτι που είχαν γίνει τα συμβάντα. Η παρέα γλεντούσε κι εκείνος κάθεται μαζί τους και κρυφά χωρίς να τον ακούνε οι άλλοι, εξιστορεί τα γεγονότα στον Στελλάκη. Κάποια στιγμή ενώ του μιλούσε του λέει: "Στέλιο δεν νιώθω καλά, το κεφάλι μου πονά" και σωριάζεσαι στο πάτωμα. Φωνάζουν ένα γείτονα γιατρό να τον εξετάσει κι αυτός τους στέλνει επειγόντως στο νοσοκομείο Κρατικό Νίκαιας (Σαπόρτα λεγόταν τότε) εν μέσω κατοχής τόσος κόσμος πέθαινε, δεν του έδωσαν καμιά σημασία, ένας γιατρός τους είπε: "αιμάτωμα από χτύπημα είναι". Το αιμάτωμα προχωρούσε κι η κατάσταση του επιδεινωνόταν. Κάποια στιγμή λέει στην Μαριάνθη που δεν έφευγε στιγμή από κοντά του "αδελφή, η Ειρήνη με χτύπησε για να γλυτώσει από τα χέρια μου" και της λεει τι είχε συμβεί..

Μέσα σε 6 ημέρες, 20 Φεβρουαρίου 1943, σώπασε για πάντα το αηδόνι του ρεμπέτικου τραγουδιού στην αγκαλιά της αγαπημένης του αδελφής Μαριάνθης. 

Τα γεγονότα έγιναν γνωστά στους γονείς του, όμως συγκαλύφθηκαν για να μην φυλακιστεί η Ειρήνη έχοντας 3 παιδιά να μεγαλώσει μες την Κατοχή και για να μην μεγαλώσουν σε ιδρύματα σε άθλιες συνθήκες. Τραγική φιγούρα η μητέρα του Γαρυφαλλιά μοιρολογούσε τον χαμένο της γιο και καταριόταν την Ειρήνη "μαχαίρα έδωσες μαχαίρα θα λάβεις" κι όσοι ήξεραν το μυστικό καταλάβαιναν και σιωπούσαν. Οι κατάρες της πεθεράς της έπιασαν, έτσι η Ειρήνη δεν είχε καλό τέλος. Μετά την λήξη του πολέμου στέλνει τα δυο παιδιά στην Μελβούρνη σε συγγενείς και μετα από λίγα χρόνια μεταναστεύει κι εκείνη με τον Σταμάτη για να γλυτώσει από τον κατατρεγμό και τις κατάρες της πεθεράς της που δεν την άφηνε σε ησυχία. Στην Αυστραλία την ακολουθεί κι ο Ιταλός με τον οποίο διατηρούσε την σχέση, όταν όμως του ζητάει να χωρίσουν την απειλεί ότι θα την σκοτώσει. Εκείνη γνωρίζοντας ότι είναι μπλεγμένος με τον υπόκοσμο, τον καταδίδει και τον φυλακίζουν. 'Οταν αποφυλακίζεται στήνει ενέδρα στην Ειρήνη την πυροβολεί πισώπλατα και την σκοτώνει στα σκαλιά του σπιτιού της το 1963, 2 χρόνια πριν πεθάνει η πεθερά της που οταν το έμαθε είπε: "έτσι της έπρεπε, πλήρωσε τον άδικο χαμό του γιου μου". Τα 3 παιδιά έζησαν και έκαναν οικογένειες στην Αυστραλία, ο Ανέστης απεβίωσε 15/6/2014, ο Σταμάτης 2/2015, η Γαρυφαλλιά ζει ακόμη. Η μητέρα μου έζησε κι έκανε οικογένεια εδώ στην Ελλάδα ως κόρη της Μαριάνθης (1913-2001) και του Χρήστου Χριστοδούλου (1910-1990) και απεβίωσε στις 12 Φεβρουαρίου του 1989 τον ίδιο μήνα με τον βιολογικό της πατέρα τον Γιώργο Κάβουρα.

Δευτέρα, 25 Φεβρουαρίου 2019 11:00

"ΑΝΑ ή το Πανέξυπνο Κορίτσι" στο VAULT

Στο έργο της Κατρίν Μπεναμού πρωταγωνιστούν μια γυναίκα και οι λέξεις. Διηγείται την ανακάλυψη και την κατάκτηση της γραφής από μια ώριμη μαθήτρια, μια μετανάστρια που αποφάσισε να ξαναπιάσει το νήμα της μόρφωσης από εκεί που της το είχαν κόψει, στην εφηβεία, για να την παντρέψουν με κάποιον άγνωστο, ο οποίος την πήρε μαζί του στο Παρίσι.

Η μεγαλούπολη είναι κλειστή κι ακατανόητη για την αναλφάβητη Άνα. Καθώς μαθαίνει τα γράμματα, καθώς μαθαίνει τις λέξεις, καθώς πειραματίζεται και παιχνιδίζει μ’ αυτές, δίνει όνομα στις αναμνήσεις της, στις επιθυμίες της και ξεκινά να συλλαβίσει τον εαυτό της και το περιβάλλον της. Θα τρομάξει; Θα ενθουσιαστεί; Θ’ απογοητευτεί; Θα τα καταφέρει;

Το έργο γράφτηκε το 2016, παρουσιάστηκε για πρώτη στο Φεστιβάλ της Avignon, με άριστες κριτικές, την ίδια χρονιά στο Παρίσι. Τώρα για πρώτη φορά στην Αθήνα, στο Vault Theatre Plus, από τις 4 Μαρτίου κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 9μ.μ. Η διάρκεια της παράστασης είναι 70΄.

Μετάφραση: Άννα Δαμιανίδη – Αθηνά Κεφαλά

΄Ανα: Ιωάννα Γκαβάκου

Μητέρα – Καθηγήτρια: Ντέπυ Μαυροπούλου

Φωνή παππού: Βασίλης Χατζηδημητράκης

Φωνή εκφωνήτριας του ΜΕΤΡΟ: Άννα Δαμιανίδη

Σκηνοθεσία: Αθηνά Κεφαλά

Μουσική: Αλέξανδρος Μισιρλιάδης

Κίνηση: Χριστίνα Σκουτέλα

Επιμέλεια κοστουμιών: Μαριάννα Ζαχαριάδου

Video - Φωτογραφίες: Θανάσης Κεφαλάς

Φωτισμοί: Θοδωρής Μαργαρίτης

Βοηθός σκηνοθέτη: Ντέπυ Μαυροπούλου - Λίντα Πεπέ

Παραστάσεις από 4 Μαρτίου: Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00
Διάρκεια παράστασης: 70 λεπτά
Διεύθυνση: Μελενίκου 26 (Γκάζι) Βοτανικός
Πληροφορίες: 2130356472

Δευτέρα, 04 Φεβρουαρίου 2019 10:20

Η ιστορία του Aptaliko.GR

Το Aptaliko.GR ξεκίνησε να υπάρχει σαν ιδέα το καλοκαίρι του 2011. Άρχισε να ζυμώνεται μέσα από συζητήσεις, για να αποκτήσει μια πρώτη μορφή με τη βοήθεια του Google Calendar το φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς σαν διαδικτυακό ημερολόγιο καταχώρησης εβδομαδιαίων μουσικών εκδηλώσεων που σχετίζονται με την παραδοσιακή μουσική του ελλαδικού χώρου και της ανατολικής Μεσογείου ευρύτερα. Έκτοτε και για επτά χρόνια μέχρι σήμερα, άλλαξε πολλές μορφές, εξελίχθηκε από ένα απλό ημερολόγιο σε ιστοσελίδα παρουσίασης των χώρων, των καλλιτεχνών, των μουσικών συνόλων, των οργανοποιών και των βιβλίων που εκπροσωπούν το συγκεκριμένο μουσικό είδος. Το ημερολόγιο δεν έπαψε ποτέ να λειτουργεί εκτός από μικρά χρονικά διαστήματα ανακατασκευής της ιστοσελίδας και πάντα θεωρείται η πρώτη γραμμή και το σημαντικότερο κομμάτι της ιδέας. Επόμενη χρονιά - σταθμός για το Aptaliko.GR ήταν το καλοκαίρι του 2017, όταν ιδρύθηκε η Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρία ΑΠΤΑΛΙΚΟ, με απώτερο σκοπό να προχωρήσει πολλά βήματα παραπέρα από την συνεχή λειτουργία του ηλεκτρονικού ημερολογίου και της ιστοσελίδας. Σε όλη τη διάρκεια των προηγούμενων χρόνων, όλο αυτό το εγχείρημα παρέχει δωρεάν τις υπηρεσίες του, στους ακροατές, στους καλλιτέχνες και στους ιδιοκτήτες χώρων που φιλοξενούν εκδηλώσεις.

 

Παρασκευή, 18 Ιανουαρίου 2019 23:24

Καντινέλια

Καντινέλια είναι τα μικρά γεράκια που ζουν στα Κυκλαδονήσια και ζευγαρώνουν ενώ ίπτανται. Αυτή την απόλυτη έκφραση της ελευθερίας και του έρωτα επέλεξαν ο Θανάσης Ζήκας και η Εύη Σεϊτανίδου για να ονοματίσουν τη μουσική τους περιπέτεια. Πλέκουν παραδόσεις και ομορφιές, ανασκευάζουν, αυτοσχεδιάζουν, δημιουργούν με μια ορχηστρική τόλμη ένα κόσμο ενότητας, αγάπης και χαράς. Το κιθαριστικό ντουέτο έχει έδρα τη Θεσσαλονίκη και την Πάρο. Η μουσική τους ενσωματώνει στοιχεία από ηπειρώτικα, blues, funk, gypsy ακούσματα παντρεύοντας την ελληνική-παραδοσιακή με τη διεθνή μουσική. Συνθέτουν και ενορχηστρώνουν τα κομμάτια τους με δύο λαϊκές κιθάρες, ιδιαίτερης κατασκευής, με ακουστικό vintage ήχο. Μερικά στοιχεία του live τους είναι τα δυναμικά κιθαριστικά σόλο, τα πολυρρυθμικά μοτίβα, τα εξωτικά φωνητικά και οι εναλλασσόμενοι ρόλοι των δύο μουσικών την ώρα του παιξίματος.Το σχήμα στη σημερινή του μορφή υπάρχει από το 2015 και από τότε δίνει συναυλίες ανά την Ελλάδα, μαζεύοντας εμπειρίες και ζυμώνοντας τον ήχο τους μέχρι και σήμερα.

Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2019 11:01

Κυρατζήδες

Οι κυρατζήδες ήταν οι μισθωτοί μεταφορείς του παλιού καιρού που δραστηριοποιούνταν στις ορεινές περιοχές της Ελλάδας και πολλές φορές εκτός αυτής. Η λέξη προέρχεται απο το τουρκικό kiraci που σημαίνει μισθωτής και είναι παρετυμολόγηση της λέξης κύριος/κύρης. Ήταν γνωστοί και σαν αγωγιάτες από το μεσαιωνικό αγώι-αγώγιον και το αρχαίο άγω.

Με αγώι τον ήχο!

Οι Κυρατζήδες είναι μια κομπανία που εστιάζει κυρίως στη μουσική παράδοση της Πίνδου και επεκτείνεται σε όλη την Ελλάδα. Μέσα από τον ήχο της στεριανής ζυγιάς, τα τραγούδια του παρελθόντος παίρνουν μορφή στο παρόν.

Οι Κυρατζήδες είναι οι :

Αχιλλέας Χαχάμης - τραγούδι
Δημήτρης Μπρέντας - κλαρίνο
Νίκος Σκαφίδας - βιολί
Νίκος Αγγελόπουλος - λαγούτο
Αλέξης Νόνης - κρουστά

Το βιβλίο αναφέρεται στη μεγάλη ιστορία της δισκογραφικής εταιρείας, των studios και του εργοστασίου παραγωγής της Columbia

Περιέχει πλούσιο φωτογραφικό υλικό, πληροφορίες και στοιχεία που συνθέτουν την ιστορία της μουσικής βιομηχανίας της χώρας. Η μουσική... Η ιστορία της... Ένα μεγάλο κομμάτι της εγχώριας -και όχι μόνο- ιστορίας της μουσικής, είναι η ιστορία της δισκογραφίας, η ιστορία της Columbia. Άπειρες μικρές και καθημερινές στιγμές, άπειρες άγνωστες ιστορίες, χιλιάδες γεγονότα που συνέβησαν στα studio και το ιστορικό εργοστάσιο του Περισσού-Ριζούπολης, μικρά και μεγάλα πράγματα που βρίκσονται πίσω από τους δίσκους που λατρέψαμε, πίσω από τα cd που αγοράσαμε, πίσω από τα αγαπημένα τραγούδια που ακούμε. Αυτό είναι το θέμα του βιβλίου αυτού, με σημαντικό φωτογραφικό υλικό και στοιχεία, αλλά και αφήγηση βγαλμένη από τη ζωή και την εμπειρία ενός εκ των πρωταγωνιστών της δισκογραφικής βιομηχανίας της χώρας μας. "Η πενηντάχρονη δουλειά και πείρα μου στη δισκογραφία, η μνήμη και οι μαρτυρίες συνεργατών και φίλων συναδέλφων παλαιότερων από εμένα, πρωταγωνιστών τις εποχές που δενότανε τ’ ατσάλι στην ΚΟΛΟΥΜΠΙΑ, και τα όσα διασωσμένα –λίγα– πολύτιμα έγγραφα, φυλαγμένα στα φυλλοκάρδια, πιστεύω πως είναι ικανά στοιχεία για να γραφτεί έτσι όπως θα γραφτεί η πρώτη ολοκληρωμένη –κατά προσωπική άποψη–, πολύπλευρη ιστορία της δισκογραφικής βιομηχανίας στην Ελλάδα τον 20ό αιώνα."

Δημήτρης Φεργάδης, συγγραφέας του βιβλίου
Επιμέλεια-διόρθωση: Μαρία Μαυροματάκη

ISBN: 978-618-5156-55-8
Ημερομηνία έκδοσης: Νοέμβριος 2018
Σελίδες: 384

Δευτέρα, 07 Ιανουαρίου 2019 18:14

Ελένη Λαζάρου

Δευτέρα, 07 Ιανουαρίου 2019 15:01

Δημήτρης Λίβανος

Γεννήθηκε στην Αμαλιάδα το 1967. Με τη μουσική άρχισε να ασχολείται στην εφηβεία του. Αυτοδίδακτος στο μπουζούκι, παρακολούθησε ωστόσο μαθήματα αρμονίας Ηλειακό Ωδείο του Χρήστου Μποζίκη -ο οποίος υπήρξε και ο πρώτος μέντορας του στη μουσική. Μαθητής της τελευταίας τάξης του Λυκείου βγήκε επαγγελματικά στο πάλκο, σε νυχτερινά κέντρα στο Κατάκωλο και την Αμαλιάδα με την Ρεμπέτικη παρέα. Το 1986 ήρθε στην Αθήνα, για ένα μπουζούκι που είχε παραγγείλει στο εργαστήρι κάποιου οργανοποιού. Εκεί τον άκουσε ο Δημήτρης Κοντογιάννης, με τον οποίο ξεκίνησαν συνεργασία σε συναυλίες και κατόπιν στο «Επειγόντως» της Φωκίωνος Νέγρη. Από το 1992, μόνιμα πια στην Αθήνα, συνεργάστηκε με σημαντικούς ερμηνευτές όπως η Μαρία Φαραντούρη, η Σωτηρία Μπέλλου, η Ελένη Βιτάλη, ο Δημήτρης Κοντογιάννης, η Μελίνα Κανά, ο Τάκης Μπίνης, η Λίτσα Διαμάντη και άλλοι. Τα τελευταία χρόνια είναι μόνιμος συνεργάτης της Μαριώς, ενώ συμμετέχει τακτικά ως σολίστας σε ηχογραφήσεις δίσκων, όπως οι Δρόμοι της νύχτας (Δίκτυο, 2002) του Νίκου Μαμαγκάκη, Κορώνα-Γράμματα (Δίκτυο, 2010) του Δημήτρη Καλαντζή κ.ά. Από το 1990 ασχολείται και με τη σύνθεση τραγουδιών. Ως συνθέτης και ενορχηστρωτής έχει συμμετάσχει στο δίσκο Ξένο ρούχο (Δίκτυο, 2008) του Γιάννη Καραλή.

Σελίδα 1 από 18