fbpx
Aptaliko. GR

Aptaliko. GR

URL Ιστότοπου: http://www.aptaliko.gr
Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017 12:23

Ρεμούνδος Κώστας & Υιός

52 χρόνια δουλειάς, αφοσίωσης και δημιουργίας έχτισαν την επιχείρηση κατασκευής μουσικών οργάνων ΡΕΜΟΥΝΔΟΣ. Η τέχνη που ο Κωνσταντίνος Ρεμούνδος κληρονόμησε από τον πατέρα του Σταμάτη και κατάφερε να μεταλαμπαδεύσει στον υιό του Σωτήρη Ρεμούνδο, συντηρεί την παράδοση στην σύγχρονη εποχή μας με την κατασκευή χειροποίητων και παραδοσιακών οργάνων. Η εγγυημένη ποιότητά τους, ως αποτέλεσμα της παλαιότητας της ξυλείας που διαθέτουν και χρησιμοποιούν ,δημιουργεί μπουζούκια, λαούτα, τζουράδες, μπαγλαμάδες ,τζουρομπούζουκα και κιθάρες, αθάνατα και ανθεκτικά στη φθορά του χρόνου.Στα μουσικά τους όργανα εμπιστεύτηκαν τις δημιουργίες τους σημαντικοί συνθέτες του τόπου μας, όπως ο Χιώτης, ο Τσιτσάνης, ο Παπαϊωάννου, ο Ζαμπέτας, ο Πολυκανδριώτης και πολλοί άλλοι. Με κέφι και διάθεση για δημιουργία, πατέρας και υιός, περιμένουν κάθε επίδοξο μουσικό, επαγγελματία ή μη, να αποτυπώσουν σε ένα μουσικό όργανο τις απαιτήσεις και τις ιδιοτροπίες τους.
Υπάρχουν ετοιμοπαράδοτα όργανα και εκτελούνται παραγγελίες μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Τα ξύλα που χρησιμοποιούνται είναι έβενος, παλίσανδρος, κελεμπέκι, βέγκε, καρυδιά και πολλά άλλα εκλεκτά υλικά.

Διεύθυνση: ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΥ 66-68, 12242 - Αιγάλεω
Τηλέφωνο: 2105988365,2105985964,2105985723
Κινητό: 6937820970
E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017 12:23

Ραπακούσιος Δημήτρης

Ο Δημήτρης Ραπακούσιος είναι 37 ετών. Ηλικία εντυπωσιακά μικρή για έναν από τους πιο αναγνωρισμένους κατασκευαστές παραδοσιακών μουσικών οργάνων, όχι μόνο στη χώρα μας, αλλά και στο εξωτερικό. Πριν από λίγες ημέρες, τον συναντήσαμε στο εργαστήριό του στο Παγκράτι, όπου μας μίλησε για την επαγγελματική του πορεία μέχρι σήμερα, τον ρόλο της παραδοσιακής μουσικής στη σύγχρονη Ελλάδα, αλλά και την αμέλεια του κράτους ως προς την αναβίωση και την προστασία της.
Συνέντευξη στην Αλεξάνδρα Καστάνια

Πώς αποφασίσατε να ακολουθήσετε επαγγελματικά την κατασκευή παραδοσιακών μουσικών οργάνων, δεδομένου μάλιστα ότι το 1992 είχατε περάσει πρώτος στη Σχολή Χημικών-Μηχανικών του Πανεπιστημίου της Πάτρας;

Σε μικρή ηλικία έπαιζα μπουζούκι και, κατά τη διάρκεια των σπουδών μου στο Πανεπιστήμιο, έμαθα και μπαγλαμά. Την κατασκευή μουσικών οργάνων την ξεκίνησα ως χόμπι όσο ήμουν φοιτητής. Τότε, ο εξαιρετικός οργανοποιός από τη Θεσσαλονίκη, Γιάννης Αλεξανδρής, αρχικά με ενέπνευσε να ασχοληθώ με τον συγκεκριμένο τομέα και, στη συνέχεια, μου έδωσε κατευθυντήριες γραμμές ως προς τις τεχνικές που ακολουθούσε. Το πρώτο μουσικό όργανο που έφτιαξα, ένας μπαγλαμάς, είχε αρκετά τεχνικά λάθη, αλλά οι αμέσως επόμενοι ήταν πιο σωστά κατασκευασμένα όργανα. Στη συνέχεια, κάποιοι μουσικόφιλοι τα αγόρασαν, με αποτέλεσμα από το 1996-97 να μου αποφέρει και έσοδα η συγκεκριμένη απασχόληση. Πριν από οκτώ χρόνια, απέκτησα την επαγγελματική μου στέγη κοντά στο κέντρο της Αθήνας, όπου εργάζομαι μέχρι σήμερα.

Ποια ακριβώς είδη μουσικών οργάνων κατασκευάζετε και επιδιορθώνετε;

Ασχολούμαι κυρίως με παραδοσιακά όργανα, όπως ούτια, λαούτα, ταμπουράδες, σάζια, πολίτικα λαούτα και πολίτικες λύρες, τα όργανα της οικογένειας του μπουζουκιού, δηλαδή τρίχορδα μπουζούκια, μπαγλαμάδες, τζουράδες και μαντολίνα, καθώς και πιο ασυνήθιστα, όπως το λεγόμενο γιαϋλί ταμπούρ (γνωστό και ως τοξωτός ταμπουράς). Τέλος, οι ενδιαφερόμενοι μού ζητούν συχνά και τις σύγχρονες εκδοχές κάποιων από αυτά τα όργανα. Για παράδειγμα, ηλεκτρικά ούτια ή ηλεκτρικά λαούτα.
Λάμπης Ξυλούρης, γιος του γνωστού Κρητικού λυράρη Ψαραντώνη, παίζει το κομμάτι «Ο πόνος του Ηρακλή» με μπουλγαρί κατασκευής Δημήτρη Ραπακούσιου.
Από το Παγκράτι, στο οποίο διατηρείτε το εργαστήριό σας, έχετε καταφέρει να προμηθεύετε τα μουσικά όργανα που κατασκευάζετε και σε πολλούς λάτρεις της παραδοσιακής μουσικής στο εξωτερικό. Με ποιες χώρες έχετε συνεργαστεί έως σήμερα και πώς προέκυψε αυτή η συνεργασία;

Έχω συνεργαστεί με την Αμερική, την Αυστραλία, ευρωπαϊκές χώρες όπως τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία και τη Βρετανία, καθώς επίσης και με τη Ρωσία και την Ιαπωνία. Ωστόσο, τα μουσικά όργανα που κατασκευάζω τα παρέχω κυρίως σε ιδιώτες και όχι σε μουσικούς οίκους. Οι ενδιαφερόμενοι, λοιπόν, ενημερώνονται για τη δουλειά μου με διάφορους τρόπους: μέσω του site μου, των κοινωνικών δικτύων (παραδείγματος χάριν, του facebook και του youtube) ή, στις περισσότερες περιπτώσεις, με τη μέθοδο «από στόμα σε στόμα». Με άλλα λόγια, βλέπουν κάποιο όργανο που έχω κατασκευάσει για φίλο ή γνωστό τους και έπειτα επικοινωνούν μαζί μου και μου ζητούν να φτιάξω και για εκείνους ένα, σύμφωνα με τις προσωπικές τους ανάγκες και προτιμήσεις.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση ενός πελάτη και φίλου από την Αμερική, που έχει αγοράσει συνολικά 17 όργανα από εμένα και τα αξιοποιεί για τις συνθέσεις του, καθώς και σε συναυλίες.

Ωστόσο, μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η συνεργασία σας με τον διεθνούς φήμης συνθέτη, μουσικό, αλλά και δάσκαλο μουσικής Ρος Ντέιλι.

Ο Ρος Ντέιλι, αν και Ιρλανδός στην καταγωγή, έχει εγκατασταθεί στην Ελλάδα, και συγκεκριμένα στην Κρήτη, από το 1974. Η γνωριμία και η συνεργασία μας ξεκίνησε όταν εκείνος είδε έναν κρητικό ταμπουρά, γνωστό και ως «μπουλγαρί», που είχα κατασκευάσει, του άρεσε και, δεδομένου ότι παίζει και ο ίδιος το συγκεκριμένο όργανο, μου τηλεφώνησε, μου έκανε κάποιες επισημάνσεις ως προς τα τεχνικά και τα ακουστικά μέρη και μου ζήτησε να φτιάξω και έναν δικό του.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι ο Ρος καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια για την αναβίωση της παραδοσιακής μουσικής και τη διδαχή της στους νεότερους και, μάλιστα, χωρίς καμία υποστήριξη από κρατικούς φορείς. Στα πλαίσια, μάλιστα, των πρωτοβουλιών που λαμβάνει, διοργανώνει και μια σειρά σεμιναρίων όπου δάσκαλοι του συγκεκριμένου είδους μουσικής από την Τουρκία, το Αφγανιστάν, τις αραβικές χώρες και αλλού μεταλαμπαδεύουν τις γνώσεις τους στους συμμετέχοντες. Η Κρήτη ήταν ανέκαθεν τόπος συνύπαρξης μουσικών παραδόσεων διαφορετικών λαών και ο Ρος συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στη διατήρηση αυτής της πολιτιστικής αλληλεπίδρασης.

O Ρος Ντέιλι παίζει το κομμάτι «Νενέ μου» με λαύτα που έχει κατασκευάσει ο Δημήτρης Ραπακούσιος.
Τo 2006 σάς ανέθεσε η κυβέρνηση της Βαλένθια της Ισπανίας να κατασκευάσετε, μαζί με άλλους δέκα οργανοποιούς από όλη την Ευρώπη, τα έντεκα παραδοσιακά μουσικά όργανα που απεικονίζονταν σε τοιχογραφία της οροφής του Καθεδρικού Ναού της πόλης, η οποία είχε παραμείνει κρυμμένη για περισσότερα από 550 χρόνια. Πώς ήταν αυτή η εμπειρία;

Στον Καθεδρικό Ναό της Βαλένθια ανακαλύφθηκε μια τοιχογραφία που είχε μείνει καλυμμένη με έναν ψεύτικο τρούλο για εκατοντάδες χρόνια. Σύμφωνα με πληροφορίες, η αιτία που είχε κρυφτεί το εν λόγω έργο από τα μάτια των επισκεπτών ήταν ότι θεωρείτο πολύ «ακραίο» ως μορφή τέχνης στο τέλος του Μεσαίωνα. Ωστόσο, η τοιχογραφία αναπαριστά, μεταξύ άλλων, έντεκα μουσικά όργανα, στα οποία συμπεριλαμβάνεται και ένα ούτι. Έτσι, η κυβέρνηση της Ισπανίας σχεδίασε ένα πρότζεκτ το οποίο προέβλεπε την ανάθεση της κατασκευής καθενός από τα συγκεκριμένα όργανα σε κάποιον εξειδικευμένο σε αυτήν οργανοποιό και τη μετέπειτα χρήση τους σε συναυλίες από αντίστοιχα εκπαιδευμένους και αναγνωρισμένους οργανοπαίκτες.

Στα πλαίσια του προγράμματος, λοιπόν, επιλέχθηκα για να κατασκευάσω το ούτι με προδιαγραφές τέτοιες ώστε αφενός να βασίζεται στο σχέδιο της τοιχογραφίας και αφετέρου να παράγει όμορφο ήχο. Στη συνέχεια, τα έντεκα όργανα χρησιμοποιήθηκαν από τους μουσικούς σε ένα σπουδαίο κονσέρτο που δόθηκε στο εσωτερικό του Καθεδρικού Ναού, παρουσία του Πάπα, το οποίο έχει ηχογραφηθεί και σε cd. Έπειτα από την υλοποίηση του συγκεκριμένου πρότζεκτ, αρκετοί Έλληνες μού ζήτησαν να τους φτιάξω ένα αντίγραφο του εν λόγω οργάνου.

Πώς έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια η ζήτηση στην Ελλάδα για τα παραδοσιακά μουσικά όργανα, ιδιαίτερα μάλιστα εν μέσω οικονομικής κρίσης;

Σε γενικές γραμμές, τα τελευταία χρόνια η ζήτηση για παραδοσιακά μουσικά όργανα στη χώρα μας έχει ανακάμψει. Πολλοί φιλόμουσοι δεν μαθαίνουν πλέον κιθάρα ή μπουζούκι ως πρώτο όργανο, αλλά επιλέγουν κάποιο πιο παραδοσιακό. Σ’ αυτό συμβάλλει και το γεγονός ότι πλέον παρέχονται περισσότερα ερεθίσματα για να γνωρίσει κανείς και να ενδιαφερθεί για το συγκεκριμένο είδος μουσικής, κυρίως μέσω του ίντερνετ και ειδικότερα του youtube. Για παράδειγμα, έχω γνωστούς που αρχικά έπαιζαν μόνο κλασσική μουσική ή χέβι μέταλ και, στη συνέχεια, στράφηκαν και στην παραδοσιακή.

Η οικονομική κρίση σίγουρα μας έχει επηρεάσει σε ένα βαθμό. Από την άλλη πλευρά, η αγορά ενός καλού οργάνου κινητοποιεί κάποιον να μάθει να παίζει καλύτερα. Οπότε, τις περισσότερες φορές προσπαθώ να παράσχω κάποιες διευκολύνσεις στους πελάτες μου, ώστε να αποκτήσουν το όργανο που επιθυμούν με τη μικρότερη δυνατή οικονομική επιβάρυνση.

H Μαρίνα Λιόντου-Μωχάμεντ με ούτι κατασκευής Δημήτρη Ραπακούσιου παίζει ένα απόσπασμα από το «Semai Beyati» του Al Aryan και ένα δικό της αυτοσχεδιασμό.
Ποιο πιστεύετε ότι είναι το πιο «μελανό» σημείο ως προς την προστασία της μουσικής παράδοσης στην Ελλάδα;

Ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα αποτελεί το γεγονός ότι το κράτος δεν φροντίζει επαρκώς για την ουσιαστική μόρφωση των μαθητών που σπουδάζουν στα μουσικά γυμνάσια και λύκεια όσον αφορά στην παραδοσιακή μουσική. Για παράδειγμα, για να προσληφθεί κάποιος ως δάσκαλος σε αυτά τα σχολεία, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να διαθέτει ένα ατελείωτο «χαρτομάνι», που να αποδεικνύει τα τυπικά του προσόντα. Ωστόσο, η δεξιότητα χρήσης ενός μουσικού οργάνου, αλλά και η ικανότητα διδαχής της στους νεότερους, δεν αποδεικνύεται με κανένα χαρτί. Η μακροχρόνια εμπειρία παιξίματος είναι σε πολλές περιπτώσεις πιο σημαντική από τις θεωρητικές γνώσεις. Ευτυχώς, βέβαια, υπάρχουν δάσκαλοι που διαθέτουν και τα δύο. Πιστεύω, όμως, ότι θα έπρεπε να σχηματιστεί μια επιτροπή που να αξιολογεί όσα επί της ουσίας έχει κάποιος τη δυνατότητα να διδάξει στους μελλοντικούς οργανοπαίκτες και οργανοποιούς της χώρας.

* Μικρή έκθεση με μουσικά όργανα κατασκευής του Δημήτρη Ραπακούσιου φιλοξενείται στο υποκατάστημα του δισκοπωλείου του Νίκου Ξυλούρη, το οποίο στεγάζεται στο Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών (Διογένους 1-3, Πλάκα). Την επιμέλεια του εν λόγω χώρου έχει ο γιος του Κρητικού τραγουδιστή και λυράρη, Γιώργoς.

Τιμάρχου 5, Χίλτον 116 34
Αθήνα Αττικής
Τηλ: 210 7247005

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017 12:23

Πρόκος Νίκος

Το Εργαστήριο Μουσικών Οργάνων Πρόκος ιδρύθηκε το 1976 απο τον Αργύρη Πρόκο, με έδρα το Περιστέρι στην οδό Δωριέων. Ο Αργύρης Πρόκος γεννήθηκε το 1946. Κατάγεται απο την Σπάρτη. Εξασκούσε την τέχνη του μαραγκού αλλα η αγάπη του για την μουσική τον οδηγεί στην απασχόληση της κατασκευής έγχορδων λαικών οργάνων απο τις αρχές της δεκαετίας του 1970. Ξεκίνησε ως μαθητευόμενος στο εργαστήριο του Κυριάκου Μουρατίδη . Πολύ σύντομα ξεκινάει την δικιά του επιχείρηση , στην αρχή με συνεργάτη τον Μπάμπη Κλεφτογιάννη. Κατόπιν με βοηθό τον ανηψιό του Γιώργο Καρελλά δραστηριοποιείται στην κατασκευή μπουζουκιών,  αλλά και άλλων έγχορδων λαικών οργάνων όπως τζουράδες και μπαγλαμάδες. Κατασκευάζοντας σχέδια και καλούπια, δημιουργεί όργανα, το κάθε ένα με ξεχωριστό και ποιοτικό ήχο.Στα πλαίσια αυτής της δημιουργικής αναζήτησης υλοποιεί ευρεσιτεχνίες, χρησιμοποιώντας σύγχρονα μέσα.Επιτυγχάνει την λεπτομερή βελτίωση σε όλα τα στάδια παραγωγής, χρησιμοποιώντας παράλληλα τα καλύτερα υλικά με αποτέλεσμα τη συνεχή βελτίωση του ήχου με το πέρασμα του χρόνου. Έτσι δημιουργεί όργανα τα οποία διακρίνονται για την αντοχή τους αλλα καλύπτουν υψηλές αισθητικές απαιτήσεις τόσο στην καθαρότητα του ήχου , όσο και στην διακόσμηση. Παράλληλα ασχολείται (αναλαμβάνει) και με τις επισκευές . Η τεχνογνωσία του ξύλου,η δημιουργική αναζήτηση ,η εφευρετικότητα, η καλλιτεχνική φαντασια, βρισκουν στην προσωπικοτητα και στο εργο του ΑΡΓΥΡΗ ΠΡΟΚΟΥ την ενσάρκωση της διαχρονικής ελληνικής συλλογικής μνήμης . Ενός πνεύματος που ξέρει να αξιοποιεί την παράδοση ,έχοντας σύμμαχο την ικανότητα της μουσικής τέχνης να επιδρά στον ψυχισμό του ανθρώπου, που , .. άνω...θωρει. Του ανθρώπου που επιθυμεί να εκφράσει μεσα απο το ηχόχρωμα τους καημους και τις χαρές του…Το 1991 ακολουθεί την δημιουργική πορεία ο γιός του Νίκος Πρόκος,ο οποίος παίρνει μέρος σε σεμινάρια και Συνέδρια για την κατασκευή λαίκών μουσικών οργάνων σε εργαστήρια Οργανοκατασκευής και εκθέσεις. (Πολιτιστικό Οργανισμό Αθηνών). Το 2001 παίρνει πτυχίο με άριστα στην ειδικότητα Οργανοποιών.Με μεράκι και πολύχρονη εμπειρία κατασκευάζουν μερικά απο τα πιο αξιόλογα μουσικά όργανα για πολλούς επώνυμους καλλιτέχνες. Το 2002 εγκαινιάζει Νέο Εργαστήριο στην οδό Παύλου Μελά όπου συνεχίζεται η κατασκευή χειροποιήτων μπουζουκιών, η επισκευή , και παράλληλα η πώληση μουσικών οργάνων.

Μελά Παύλου 36, Περιστέρι, 12131, ΑΤΤΙΚΗΣ
Τηλ: 2105781729
Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Web-site: http://www.prokosmusic.gr/index.php

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017 12:23

Πολυδώρου Δημήτριος

Δραστηριοποιούμαστε στην κατασκευή παραδοσιακών εγχόρδων οργάνων απο το 1972. Προσπαθούμε πάντα να ικανοποιούμε τις απαιτήσεις των παικτών με μεράκι και γνώση ώστε το τελικό αποτέλεσμα να είναι αντάξιο των απαιτήσεων. Παράλληλα αναλαμβάνουμε και συντηρήσεις παλαιών οργάνων αλλά και επισκευές διαφόρων εγχόρδων οργάνων.

Στο εργαστήριο θα βρείτε χειροποίητα παραδοσιακά έγχορδα όργανα δικής μας κατασκευής όπως μπουζούκια τρίχορδα και τετράχορδα, τζουράδες τρίχορδους και τετράχορδους, μπαγλαμάδες, μαντολίνα και λαούτα (στεριανά-κρητικά-νησιώτικα-λάφτα)

Επίσης θα βρείτε μεγάλη ποικιλία σε αξεσουάρ όπως χορδές, κλειδιά κουρδίσματος, κόκκαλα, καβαλάρηδες, χορδοστάτες, σετ καθαρισμού και συντήρησεις οργάνων, μαγνήτες, πετάλια και προενισχύσεις. Παράλληλα πωλούνται και υλικά οργανοποιίας όπως καπάκια έλατου και κέδρου, ταστιέρες, σκάφες, τάστα, κόλλες και ασετόπαστες

Το εργαστήριο βρίσκεται στο Αιγάλεω στην συμβολή των οδών Παναγοπούλου 1 & Λογοθέτου 12, έναντι του Άλσους Αιγάλεω και παράλληλα με την Ιερά Οδό ενώ απέχει μόλις 5 λεπτά από τον σταθμό του Μετρό Αιγάλεω.

Με εκτίμηση

Δημήτρης Πολυδώρου

 

The Bouzouki Shop Πολυδώρου

Πανδρόσου 31, Μοναστηράκι

Αθήνα

Τηλ/Fax: 210-3241491

The Bouzouki Shop Πολυδώρου

Λογοθέτου 12 & Παναγοπούλου, Αιγάλεω

Αθήνα

Τηλ/Fax: 210-5906340

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017 12:23

Παπαδόπουλος Ιωάννης

Η ιδέα γεννήθηκε στο ποτοπωλείο του "Αρτέμη", κάποιο μεσημέρι του 1990, στον Πειραιά.

Ως μουσικοί και φίλοι, δοκιμάσαμε να φτιάξουμε τον δικό μας ήχο, όπως εμείς τον αντιλαμβανόμασταν.

Έτσι άρχισε η ενασχόληση με την οργανοποιία, η επαφή με το άρωμα των ξύλων και η μύηση στον

κόσμο του ήχου.

 

Υλικά που επιλέγουμε στην κατασκευή:
Για τη δημιουργία των χορδόφωνων χρησιμοποιούμε αυστηρά
επιλεγμένη ξυλεία, εισαγόμενη ή εγχώρια.

Καπάκι:
Γερμανικό, ελβετικό ή ιταλικό Έλατο Άλπεων

Πλάτη - Πλαϊνά:
Για κιθάρες:
Παλλίσανδρος Ινδιών / ευρωπαϊκός Σφένδαμος (Κελεμπέκι)
Για όργανα με καμπυλωτό σκάφος (με δούγιες) χρησιμοποιούμε
συνδυασμούς ξύλων όπως:
Παλλίσανδρο / Καρυδιά / Σφένδαμο / Κερασιά / Αμυγδαλιά /
Αχλαδιά / Μουριά

Μπράτσο:
Κέδρος Ονδούρας ή Μαόνι, με ενίσχυση βέργας ή εσωτερικής
εβένινης αντιστήριξης, κατ' επιλογή

Ταστιέρα:
Παλλίσανδρος Ινδιών ή Έβενος Μαδαγασκάρης

Τρόποι φινιρίσματος:
Παραδοσιακός (μπάλας) ή ψεκασμός

Βερνίκια:
Φυσικές ρητίνες ή οικολογικά ψεκασμού

Εμμ. Μπενάκη 63-65

106 81 Αθήνα
Τηλ./Fax: 210 77 82 741
Web-site: http://www.hordofonon.com/
e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017 12:22

Παπαδάκης Μιχαήλ & Νίκος

Ναυαρίνου 53 184 51 ΝΙΚΑΙΑ
Σταθερό: 210 4905656
Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017 12:22

Οικονομίδης Μάρκος

Μαρίας κάλλας 1
παιανία-αθήνα
Τηλ: 2106644772
Kιν: 6978308551.

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017 12:22

Νικολαΐδης Σταύρος

Κονοπισοπούλου 29 Αθήνα
Σταθερό: 2106998120

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017 12:22

Μπράς Νίκος

Το εργαστήριό μας δραστηριοποιείται στις επισκευές,κατασκευές και εμπόριο μουσικών οργάνων,από το 1987.Ιδρυτής του είναι ο Νικόλαος Μπρας.
Το 1994 ο Νικόλαος Μπρας τιμάται με το δίπλωμα της Ιταλικής Σχολής της Cremona για την συμμετοχή και διάκριση του διεθνούς διαγωνισμού ‘’Antonio Stradivari’’ για την κατασκευή και ήχο του βιολιού και της βιόλας όπου κατέλαβε την δεύτερη θέση (πρώτος Έλληνας οργανοποιός που λαμβάνει τέτοια διάκριση).
Παράλληλα κατασκευάζει τα πρώτα αρχαία ελληνικά όργανα ερευνώντας σε βάθος γραπτά κείμενα αρχαίων ποιητών και συγγραφέων και παραστάσεις που απεικονίζουν μουσικά όργανα σε αμφορείς,μαρμάρινες ανάγλυφες πλάκες,κ.ά. συνεργαζόμενος με διακεκριμένους μουσικολόγους και αρχαιολόγους.
Στον τομέα των επισκευών ο Νικόλαος Μπρας έχει επισκευάσει και συντηρήσει ιστορικά βιολιά μεγάλων κατασκευαστών Ιταλών,Γάλλων,Γερμανών,κτλ. Όπως: Jacob Stainer,Giuseppe Guarneri,Nicola Gagliano,Antonio Rocca,Giovanni Battista Guadagnini,Francesco Gobetti,κ.ά. με αποκορύφωμα την επισκευή και συντήρηση του φημισμένου βιολιού ‘’Falmouth’’ του Antonio Stradivarius,μία από τις σημαντικότερες και επιτυχημένες επισκευές στον ελληνικό χώρο,η οποία και παρουσιάστηκε ως εργασία από το Μουσείο της Ακροπόλεως στην Ετήσια Ημερίδα Συντηρητών Αρχαιοτήτων και Έργων Τέχνης.
Από τότε μέχρι σήμερα το εργαστήριό μας έχει αναδειχθεί σε ένα φημισμένο εργαστήριο κατασκευής μουσικών οργάνων με διεθνή αναγνώριση καθώς όργανά μας παίζονται από σπουδαίους καλλιτέχνες και συγκροτήματα παγκοσμίου φήμης (Λεωνίδας Καβάκος,Ross Daly,Βαμβακάρης,τα συγκροτήματα Daemonia Nymphe,Septic Flesh,Chaostar,κ.ά.).Επίσης συλλογές μας έχουν κοσμήσει και κοσμούν διάφορους οργανισμούς,πανεπιστήμια,μουσεία και βιβλία (Πανεπιστήμιο Φλωρεντίας,Πανεπιστήμιο Μακεδονίας,Υπουργείο Πολιτισμού,Μουσείο Μουσικών Οργάνων Βερολίνου,δίκτυο Βασιλικών Μουσείων Τέχνης και Ιστορίας των Βρυξελλών).
Με την κληρονομιά του παρελθόντος,την πείρα του Νικόλαου Μπρα και την προσθήκη εξαίρετων κατασκευαστών (Σοφία Μπρα, Ηρακλής Μπράς, Σωκράτης Μεταξάς) είμαστε σε θέση να σας προσφέρουμε τα ποιοτικότερα χειροποίητα μουσικά όργανα στις καλύτερες τιμές της αγοράς.

ΖΩΟΔΟΧΟΥ 42, ΑΘΗΝΑ , Τ.Κ: 10681
ΤΗΛ: 210 - 33 00 994
Web-site: http://nikolaosbrass.com/index.php
email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017 12:21

Μουρατίδης Γ. Ιωάννης

Μουρατίδης Γαβριήλ του Ιωάννη
Αλιπέδου 18 ΠΕΙΡΑΙΑΣ
Τηλ: 2104178164
Κινητό: 6942599631

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017 12:21

Αφοί Μουντάκη

Ο Θεόδωρος Μουντάκης γεννήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 1937 στο χωριό Σκουλουδιανά της Κοινότητας Κουκουναριάς Κισσάμου Κρήτης (Τώρα ανήκει στο Δήμο Καστελίου). Τα παιδικά του χρόνια ήταν δύσκολα εξαιτίας της Κατοχής. Μετά την στρατιωτική του θητεία στα τέλη του 1960, επιστρέφει στο χωριό του, όπου ασχολείται με αγροτικές εργασίες.

Βίντεο με τον Θεόδωρο Μουντάκη στο εργαστήριό του να εξηγεί στους Ολλανδούς «ΆνωΚάτω» τον τρόπο κατασκευής ενός μπουζουκιού

Όμως από μικρό παιδί αγαπούσε τη μουσική. Πιο πολύ του άρεσε το λαούτο αλλά ο πατέρας του δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να του αγοράσει ένα. Κάποια στιγμή αποφασίζει να φτιάξει μόνος του ένα λαούτο από ξύλο λεμονιάς. Για να το κατασκευάσει χρησιμοποίησε ένα πέτρινο καλούπι που έφτιαξε ο ίδιος. Μιας και δεν είχε δει ποτέ να φτιάχνουν όργανα, για τις ντόγες προσπάθησε να εφαρμόσει την τεχνική που χρησιμοποιούσε ένας θείος του στην κατασκευή βαρελιών. Με αυτό τον τρόπο έφτιαξε τρία λαούτα μαθαίνοντας από τα λάθη του. Η αγάπη του για τα όργανα ήταν τόσο ισχυρή, ώστε για να μπορέσει να τελειοποιηθεί, αποφάσισε να φύγει από το χωριό για να πάει στην Αθήνα.

Έτσι από το 1964 πιάνει δουλειά στο εργαστήριο του Κυριάκου Μουρατίδη, που μόλις είχε μεταφερθεί από τον Πειραιά, στην Αθήνα. Εκεί, με δάσκαλο τον Μουρατίδη και με το ταλέντο του, εκτός από το λαούτο, μαθαίνει να κατασκευάζει όλα τα όργανα, όπως τα διάφορα είδη μπουζουκιού, κιθάρα, μαντολίνο κτλ. Εξελίχτηκε γρήγορα σε πρωτομάστορα του εργαστηρίου. Το εργαστήριο του Κυριάκου Μουρατίδη εκείνη την εποχή ήταν μια οργανωμένη βιοτεχνία μουσικών οργάνων που απασχολούσε πάνω από δέκα οργανοποιούς, αρκετοί από τούς οποίους αργότερα έκαναν τα δικά τους εργαστήρια και έγιναν γνωστοί ευρύτερα (π.χ. Κλεφτογιάννης, Πρόκος, Καρανδρέας, Βάρλας και άλλοι).

Ο Θ. Μουντάκης τον Φεβρουάριο 2007 στο σπίτι του στην Καστέλα. Το λαούτο που κρατάει το έφτιαξε το 1977 για τον εαυτό του και έχει περίτεχνη διακόσμηση σχεδόν σε ολόκληρο το όργανο (σε κάθε ντούγα, στο μπράτσο, στην ταστιέρα, στο καράουλο κτλ). Φωτογραφία Π. Καγιάφας

Ήταν η εποχή άνθησης του λαϊκού τραγουδιού και το εργαστήριο του Μουρατίδη κατασκεύαζε χιλιάδες όργανα (κυρίως μπουζούκια αλλά και πολλές κιθάρες), πολλά από τα οποία τα έστελνε στο εξωτερικό. Λόγω της μεγάλης ζήτησης, ο Θ. Μουντάκης παράλληλα με την δουλειά του στο εργαστήριο του Κυριάκου Μουρατίδη, τις ελεύθερες ώρες του (τα απογεύματα και τα Σαββατοκύριακα), στο μικρό εργαστήριο που είχε οργανώσει στην ταράτσα του σπιτιού του, έφτιαχνε και τα δικά του όργανα που τα διέθετε σε δικούς του πελάτες. Αρκετές φορές μάλιστα έπαιρνε από τον Μουρατίδη μισοτελειωμένα όργανα και τα ολοκλήρωνε στο σπίτι, ώστε να έχει ένα επιπλέον έσοδο.


Λεπτομέρεια διακόσμησης στις ντούγες και στην κολάτζα του λαούτου

Στο εργαστήριο του Μουρατίδη έμεινε 14 χρόνια, έγιναν μάλιστα και κουμπάροι. Ο Μουρατίδης του είχε υποσχεθεί να του πουλήσει το εργαστήριο όταν εκείνος θα σταματούσε. Μετά το θάνατο του όμως, η κα Στέλλα σύζυγος του Κυριάκου Μουρατίδη αποφάσισε να το κρατήσει η ίδια. Έτσι το 1977 ο Θ. Μουντάκης δημιουργεί το δικό του εργαστήριο αρχικά στην οδό Κεραμεικού και αργότερα στην οδό Κολωνού 17, όπου και υπάρχει μέχρι και σήμερα που το δουλεύουν τα δύο του παιδιά. Στο νέο του εργαστήριο έφτιαχνε ποιοτικά όργανα και έτσι γρήγορα επεκτάθηκε η ήδη πολύ καλή φήμη του. Τα περισσότερα όργανα που έκανε ήταν τα λαούτα τα οποία ήταν πολύ ξακουστά και θεωρούνται από τα καλύτερα. Έστελνε όργανα σε όλη την Ελλάδα (όπως στην Κρήτη, την Κάρπαθο, την Κάσο κτλ), αλλά και στο εξωτερικό.

Σταμάτησε να εργάζεται πριν από λίγα χρόνια λόγω σοβαρού προβλήματος υγείας. Δίδαξε την τέχνη του στα παιδιά του Μιχάλη (γεννήθηκε το 1967) και Ιάκωβο (1971) που συνεχίζουν την τέχνη που τους έμαθε ο πατέρα τους με το ίδιο μεράκι και αγάπη. Ο Μιχάλης Μουντάκης στο εργαστήριο τον Ιανουάριο 2007. Φωτογραφία Π. Καγιάφας

Το εργαστήριο των Αφών Μουντάκη βρίσκεται:

Κολωνού 17, Αθήνα
Τηλ: 210 5245283
Kιν: 6977814080

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017 12:21

Μηλιώνης Κώστας

Όσον αφορά τα υλικά, σήμερα έχουμε ανώτερης ποιότητας ξύλα, κυρίως για το καπάκι, για το οποίο υπάρχει πληθώρα υλικών. Αρκετοί κατασκευαστές χρησιμοποιούν την ερυθρελάτη για το καπάκι, θεωρώντας ότι αυτό είναι καλύτερο από ηχητικής πλευράς. Η άποψη όμως που κυριαρχεί είναι ότι το καλύτερο ξύλο για την αρμονική πλάκα όπως ονομάζεται, είναι ο έλατος και μάλιστα από την περιοχή των Άλπεων. Έχει την ιδιότητα να συνεχίζει να αποδίδει με το πέρασμα του χρόνου και όχι να σταματά μετά από μια περίοδο πέντε ή έξι μηνών όπως είναι ο κέδρος, η σίτκα.

Η απόδοση του οργάνου όμως, δεν εξαρτάται μόνο από το ξύλο αλλά και από το βερνίκι. Μπορεί σε ένα όργανο να χρησιμοποιηθούν άριστα ξύλα και το βερνίκι να είναι αυτό που χρησιμοποιείται για έπιπλα. Αυτό «θανατώνει» τον ήχο γιατί δεν επιτρέπει στο ξύλο να πάλλεται. Το όργανο δεν ανταποκρίνεται στα «αδρά» χτυπήματα της πένας. Ο ρόλος του βερνικιού είναι γνωστός στους περισσότερους οργανοποιούς. Παρ’ όλα αυτά υποβαθμίζεται χάριν ευκολίας. Χαρακτηριστικά σας αναφέρω μία επίσκεψή μου σε μία έκθεση στην οποία όλα τα όργανα ήταν βερνικωμένα με πιστόλια, με βερνίκια σκληρής υφής. Ταυτόχρονα, πάνω σε έναν πάγκο είχαν υλικά από ρετσίνια τα οποία δεν είχαν χρησιμοποιήσει για τα όργανα που εκτίθονταν, αλλά μόνο για τους τύπους. Το βερνίκωμα είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο της οργανοποιίας που έχει εγκαταλειφθεί από τους σημερινούς κατασκευαστές, διότι υπάρχουν τα βιομηχανικά βερνίκια, τα οποία στεγνώνουν σε πολύ λίγο χρόνο. Όμως δεν δίνουν δύναμη στον τόνο του οργάνου. Δίνουν περισσότερη προσοχή στη διακόσμηση του οργάνου παρά σε άλλες παραμέτρους που του δίνουν τα στοιχεία εκείνα που χρειάζεται : δύναμη στον τόνο, καθαρότητα του ήχου, ίδια ένταση στα «μπάσα» και «πρίμα», και διάρκεια στον ήχο. Και μια τελευταία παρατήρηση: όργανα με καλά «μπάσα», μπορούν να κάνουν οι περισσότεροι, με καλά «πρίμα» είναι το δύσκολο.

Ενδιαφέρον είναι κατά τη γνώμη μου να συγκρίνουμε τη διάρκεια ζωής ενός τετράχορδου και ενός τρίχορδου μπουζουκιού. Το τετράχορδο είναι όργανο μικρής χρονικής διάρκειας, έχει δηλαδή ημερομηνία λήξεως. Χρησιμοποιώντας παράλληλα μόνο καμάρια δημιουργούνται τέτοιες πιέσεις πάνω στο καπάκι του, η διάρκεια ζωής του δεν ξεπερνά τα 15 – 20 χρόνια, εκτός αν αλλάξουμε τη διάταξη των στηριγμάτων. Αλλά και πάλι η μεγάλη πίεση των χορδών θα δημιουργήσει άλλα προβλήματα. Το τρίχορδο όμως μπορεί να διατηρηθεί πάρα πολλά χρόνια, γιατί οι πιέσεις που δέχεται είναι φυσιολογικές. Υπάρχουν τρίχορδα από το 1930, ίσως και παλαιότερα. Πιστεύω ότι η κατασκευή του τετράχορδου είναι λάθος για τους λόγους που προανέφερα.

Με όλα τα σημερινά όργανα υπάρχουν προβλήματα, τα οποία είναι εμφανή όταν κάνει κάποιος συγκρίσεις με παλαιότερα όργανα που τα ακούμε από ηχογραφήσεις κυρίως της δεκαετίας του ’50. Τότε, οι ηχογραφήσεις γίνονταν με ένα μικρόφωνο και μπορούμε εύκολα να ξεχωρίσουμε αν ένα όργανο ήταν «μπάσο», «πρίμο», ή άλλα χαρακτηριστικά του ήχου που έχουν να κάνουν με τον τόνο του οργάνου. Σήμερα η συντριπτική πλειοψηφία των κατασκευαστών κατασκευάζει όργανα «μπάσα» που είναι πιο εύκολο: «Ψιλό» καπάκι, βερνίκια σκληρής υφής. Έτσι δημιουργούν έναν ήχο «μπάσο», ο οποίος δεν είναι καθαρός (δεν ξεχωρίζει η μία νότα από την άλλη) και το πέρασμα από τα «μπάσα» στα «πρίμα», ή αντίστροφα, δεν γίνεται ομοιόμορφα (κυρίως στα τετράχορδα μπουζούκια).

Πολλοί μουσικοί σήμερα ψάχνουν για καλά όργανα. Επειδή όμως τους λείπει η γνώση και η εμπειρία πάνω στον ήχο, δεν απαιτούν από τον οργανοποιό όργανα υψηλής ποιότητας. Πρέπει σήμερα οι ίδιοι οι οργανοποιοί να ξαναγυρίσουν σε παλιότερες τεχνικές αν θέλουν να προχωρήσει η οργανοποιία και να προσφέρουν αξιόλογες δημιουργίες. Υπάρχουν κατασκευαστές σήμερα που θεωρούν τους εαυτούς τους αυθεντίες και αποκαλούνται επαγγελματίες και άλλοι που αναφέρονται ως ερασιτέχνες. Όμως αυτό δεν σημαίνει τίποτα. Αυτό που μετράει είναι το αποτέλεσμα της δουλειάς του καθενός και το χάρισμα που έχει από το να διαλέγει ξύλα μέχρι το τελικό φινίρισμα του οργάνου χωρίς να μεσολαβούν ενδιάμεσα «άλλοι» γιατί τότε αυτό που κάνει είναι «μοντάζ» οργάνου και όχι κατασκευή μουσικού οργάνου.

Μετά τιμής
Μηλιώνης Κων/νος
Μουσικός – Οργανοποιός

Πηγή: ogdoo.gr

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017 12:20

Μαυρίδης Κυριάκος

Κριμαίας 24-26
Ερυθρός Σταυρός Αθήνα
Σταθερό: 2106981412, 2106448784

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017 12:20

Μάτσικας Διονύσης

Η εταιρεία δραστηριοποιείται στην κατασκευή Ελληνικών Παραδοσιακών Οργάνων και στο εμπόριο μουσικών οργάνων από το 1979. Η όλη επιχείρηση ξεκίνησε από τον Διονύσιο Μάτσικα από τον οποίο και διοικείται μέχρι σήμερα. Η πολύχρονη πείρα και οι συνεχείς επενδύσεις μας στο χώρο σας εγγυώνται την καλύτερη αγορά ως προς την τιμή/ποιότητα των οργάνων.

1ο ΥΠΟΚ/ΜΑ: ΚΡΕΜΟΥ 42 & ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ 17676 ΚΑΛΛΙΘΕΑ
ΤΗΛ 210 9567474 FAX 210 9516798

2ο ΥΠΟΚ/ΜΑ: 1χλμ Ε.Ο. ΑΓΡΙΝΙΟΥ ΑΝΤΙΡΙΟΥ 30100
ΤΗΛ. 26410 56913

ΒΙΟΤΕΧΝΙΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ :
ΜΑΣΤΡΟ ΟΙΝΙΑΔΩΝ-ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ 30001
ΤΗΛ. 2632093022

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ - ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Web-site: www.matsikas.gr